Tar

Farsçada tel anlamına gelen Tar, uzun saplı bir çalgı aletidir. İran ve Azerbaycan’da yaygın olarak kullanılmasının yanı sıra Gürcistan ve bazı Kafkas ülkelerinde de kullanılmaktadır. İran tarı, beş telli olup daha sonra tara altıncı bir tel daha eklemiştir. Azeri tarları ise farklı çeşitlerde görülmektedir. Bu çeşitlilikten dolayı tel sayıları da değişiklik göstermektedir. Her iki ülkede de yaygın bir şekilde kullanılan tar çalgısı iki ülkede de farklı şekillerde icra edilmektedir. İran tarı dize koyularak çalınırken, Azerbaycan tarı göğse dayanarak icra edilir. Türkiye’de Kars, Ardahan Iğdır, yörelerinde Azerbaycan tarı kullanılmaktadır. Branşı tar olan icracılara “Tarzen” denilmektedir.


Üç bölümden oluşan tarın yapımı için üç farklı ağaç kullanılmaktadır. Gövde kısmında dut ağacı, sap kısmı için ceviz ve abanoz gibi yapısı sert ağaç türlerinden ve kelle olarak adlandırılan baş kısmı için de fındık ağacından yararlanılmaktadır. Gövde kısmı farklı şekil ve farklı büyüklerde olan iki tekneden oluşmaktadır. Bu tekneler için kullanılacak olan yekpare dut ağacı, oyma işlemleri yapılırken çatlamaması ve güzel bir tını yakalamak için genelde gün ışığı alan yerde büyümüş ve kış mevsiminde kesilen ağaçlardan imal edilmektedir. Oyma işleminden sonra teknenin göğsünün üzerine, kurutulmuş olan büyükbaş hayvanlardan elde edilen yürek zarı gerdirilir.

Okulumuzda Tar Eğitimi: