Page 5 - Sanat Kargo 1. Sayısı
P. 5

KAN LEKELİ BİR KAÇ SATIR                                                     İYİLEŞİ


       Kan lekeli bir kaç satır, mesela şiir gibi                           Durmayan zaman içinde, bir köşenin
       Ve  her cümlenin kalpleri tümden kirli                           başındaki bankta durdum. Yazmak geldi
       Çözülemeyen mürekkep dolu bir denklem                         içimden. Şunu düşündüm. Acaba aklımdan
       Yanlış ellere verince oldu mürekkebi                              geçenler bu kalem ve kağıdı hak ediyor
       İçinde bulunduğun bu kimsesizlik                                    mu, her cümle yazılmayı hak eder mi,
       Adını senden almış belli ki                                              deftere yazarken de susulur mu?
       Dışarıdaki bitmeyen bu sessizlik                                  Bir bilen olsaydı da sorsaydım. Soruları
       İlhamını benden almış belli ki                               kendime soruyorum. Bu akşam bilen benim.
       Güz pazarlarını severim ben                                      Ancak ben hep sormayı biliyorum. Böyle
       Sonbahar, pazar sonbahar ve pazar                           zamanlarda kalem ve silgi birlikte iş yapmak
       Çiçekli balkonumda kızıl yapraklar                           ister gibi oluyor. Bir aklım yazıyor, bir aklım
       Baharın gelmesini bekleyen                                  siliyor. İşte içimden geçenler de çoğu zaman
                                                                            böyle. Kendimle anlasmaya varmaya
       Ve ben ellerimin avuçlarımın içinden                               çalışıyorum hep. Düşünceler özgürdür,
       Yara bereli yaşlanmış bedenimden  dökülen                    ancak zihinde. O yüzden her şey söylenmez.
       Yılların yaşanmışlıkların izlerini sayabilirim                 Evet, defterde de susulmalı. Hayatın içine
       Saygısızca ve hayasızca görünen                                   bakmadan bu yargıya varılabilir. Çünkü
       Kim bilebilirdi ki bunu                                      gerçekler öyle degil. Hayat zıtlıklar bütünü.
       Kim görebilirdi ve kim duyabilirdi                          İyisi de var kötüsü de. Doğrusu da var yanlışı
       Sen bile hissetmedin bu bir mübalağa                                 da... Her biri var olmayı hak görüyor
       Kim sezmişti ki bu aşkın mevsimi                              kendine. Akılda kalan demez mi ben neden
       Rüzgarlarda dansımız, ateşle kavgamız                        var edilmedim. ‘’Var olmak algılanmaktır.’’;
       Belki de en büyüğü seninleydi                                    demiş Berkeley. Algıdan, anlaşıdan uzak
       Güneş’in vurduğu yerler değil                                    kalan düşünce gece gözlerkapandığında
       Senin dokunuşların ısıtırdı beni                              sorar hesabını. Belki de yazmak iyidir. Ben

                                                                                                     biraz iyileştim.





       Pınar Süsoy                                                                                    Buse Çet n


















                                                           2
   1   2   3   4   5   6   7   8   9   10