Page 37 - Müzik ve Sanat Dergisi
P. 37
Barış
Demirci
Müziğin eksik olmadığı bir ailede büyüdü, kariyer hedefini voleybolcu olmak üzere belirlemişken voleybol sevgisi müzisyenliğin
kapılarını araladı, Viyolonsel İçin Türk Müziği Dizileri ve Viyolonsel İçin Piyano Eşlikli Türküler kitapları ile alana farklı
bir bakış açısı kazandırdı. Şimdilerde müzik öğretmeni yetiştiren Ankara Müzik ve Güzel Sanatlar Üniversitesi Müzik ve Güzel
Sanatlar Eğitim Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Barış DEMİRCİ ile müzik öğretmenliği ve kitapları üzerine keyifli bir söyleşi
gerçekleştirdik.
Barış Demirci kimdir? Müzik ile 1992 yılında Atatürk Üniversitesi ben iki sınavda da ilk aşamayı geç-
yolu nasıl kesişti? Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi tim. Asıl ilginç olan müzikte 250 kişi
Spor Öğretmenliği bölümü ilk öğ- içerisinde ilk aşamada 1. olmuştum.
1975 yılında Erzurum’da doğdum. rencilerini almak üzere yetenek sı- İkinci aşamada beden eğitimi öğ-
Babam öğretmen, annem ev hanı- navı ilanı vermişti. Ben de spor öğ- retmenliğini kazanamamıştım ama
mı, iki erkek kardeşimle birlikte 5 retmenliği okumaya karar verdim müzik öğretmenliği bölümünü bu
kişiden oluşan çekirdek bir aileyiz. ve babamla birlikte sınava başvuru defa 16. sırada kazanmıştım. İşte
Ailenin ortanca çocuğuyum. Bir- yapmak üzere fakülteye gittik. Ba- bu şekilde voleybolla başlayan ve
çok akrabam öğretmen olduğu için bam bir ara ortadan kayboldu. Kısa babamın yönlendirmesi ile devam
çocukluğumdan beri eğitim cami- bir süre sonra döndüğünde; müzik eden müzik maceram başladı. As-
asının içinde sayılırım. Hatta ço- öğretmenliği bölümünün de öğrenci lında müzik serüvenimin mimarı
cukluğumda bu durumdan şikâyet babamdır. Bu yüzden babama min-
ettiğim zamanlar da olmuştur. O nettar olduğumu belirtmek isterim.
yaşlarda bu gerçekten çok sıkıcıy- Müzik Müzik bölümüne beklenmedik bir
dı. Okuldan kaçmak vb. eğitim dışı şekilde girdiğimden dolayı başlarda
faaliyetler benim için çok nadir ak- serüvenimin epey zorlandım. Hatta bir ara ba-
tivitelerden olmuştur. Velisi öğret- mimarı şaramıyorum düşüncesine kapılıp
men olmayan arkadaşlarıma hep bırakmayı bile düşündüm. Çünkü
özenmişimdir. babamdır. sınıf arkadaşlarımın müzikle olan
münasebeti benden çok ileri düzey-
Müzikle tanışmam çocukluğuma deydi. Ancak Viyolonsel çalmaktan
dayanıryor. Babam bağlama çalar- çok büyük haz almaya başlamıştım
dı, kendimi bildim bileli evimizden alımı yapacağını, istersem o sınava ve kısa sürede birçok teknik unsuru
bağlama sesi ve Türküler eksik ol- da başvuru yapabileceğimizi ifade kavramıştım. Aşmam gereken so-
mazdı. Babamdan gördüğüm kada- etti. Tabii ben kabul etmedim. Mü- runları değerli hocalarım ve arka-
rıyla ben de bağlama çalmaya ça- ziğe ilgim vardı. Az da olsa bağlama daşlarımın desteği ile aştım.
lışırdım. Bunun yanı sıra spora da çalıyordum ancak, bunun dışında
ilgim vardı. Seksenler kuşağı ola- ne zihinsel ne de teknik açıdan sına-
rak çocukluğumuz mahalle arala- va bir hazırlığım yoktu. Neyse, ba-
rında geçti. Akşam geç saatlere ka- bam beni bir şekilde ikna etti ve iki
dar futbol oynardık. Lise 1. Sınıfta sınava da başvuru yaptık. Babam
voleybol oynamaya başladım, hem sınavlarda herhangi bir çakışma
kulüpte hem de okul takımında ol- durumunda tercihi bana bırakmış-
mak üzere 5 yıl voleybol oynadım. tı. Her iki sınav da iki aşamalıydı ve
37
