Page 436 - Milletlerarası Sempozyum Bildiri Kitabı
P. 436

en güzel örnekleri olan örgü çoraplar gelenek görenek ve kültürün nesilden nesile aktarılmasında ve
                     devam ettirilmesinde de zengin rol oynamaktadır (Akpınarlı vd. 2014, 295-296).
                            Çorapları  örgüde  kullanılan  araca,  kullanılan  gerece  ve  örgü  tekniklerine  göre
                     gruplandırmak mümkündür:
                     1. Kullanılan araca göre; beş şiş ve iki şiş ile yapılan çoraplar.
                     2. Kullanılan gerece göre; tiftik çoraplar, tüylü çoraplar, yün çoraplar, pamuk çoraplar, çift ipli
                     çoraplar ve tek ipli çoraplar.
                     3. Kullanılan örgü tekniğine göre; düz örgü, ajurlu, desenli ve renkli desenli çoraplar gibi isimler
                     almaktadır (Akpınarlı, 1995, 37-42).
                            Çoraplar dikişli ve dikişsiz olmak üzere iki şekilde örülmektedir. Dikişli çoraplar; iki şişle
                     açık olarak örülen çoraplardır. Örgü işlemi bittiği zaman genellikle arka ortasından ve tabandan
                     geçen bir dikiş yapılmaktadır. Bazı modellerde dikiş yanlarda olabilmektedir. Dikişsiz çoraplar ise
                     özellikle köylerde halk arasında beş şişle örülen çoraplardır. Çorap yuvarlak olarak örüldüğü için
                     örgü  işlemi  bittiği  zaman  dikiş  yapmaya  gerek  yoktur.  Dikişli  çoraplara  göre  daha  rahat  ve
                     dayanıklıdır (Atay, 1987, 291).
                            19. ve 20. yüzyıla ait çoraplarda çok ince eğrilmiş yün, tiftik, pamuk, ipek ve metal iplik
                     kullanıldığı  görülmektedir.  Genellikle  doğal  boyalarla  boyanmış,  elde  bükülmüş  yün  ipliğin
                     kullanıldığı gözlenmektedir. Bazı örneklerde yün ve pamuk ipliğin veya yün ve metal ipliğin birlikte
                     kullanıldığı dikkat çekmektedir (Barışta, 1986, 873).
                            El  örgüsü  çorapların  düz  renkleri  çoğunlukla  beyaz,  siyah,  deve  tüyü  rengi  ve  koyu
                     kahverengi kullanılarak yapılmaktadır (Koçu, 1969, 80). 19. ve 20. yüzyıl Türk çorapları tek renkli
                     çoraplar ve çok renkli çoraplar olarak başlıca iki ana grup altında toplanmaktadır. Beyaz, siyah,
                     kahverengi gibi doğal yün renkleri ile örülen tek renkli çoraplarda ya kabartmalı yüzeylerle ya da
                     delik işleriyle yüzeylerde hareket sağlanmaya çalışılmıştır. Çok renkli çoraplarda ise ustanın zevki
                     doğrultusunda  renk  seçimi  ve  dağılımı  söz  konusudur.  Çok  renkli  çoraplarda  ya  beyaz  zemin
                     üzerinde çeşitli renkli motiflere yer verilmiş ya da çorabın yüzeyi doğrusal bir sistemle değişik
                     renkte zeminler üzerine, farklı renklerde motiflerin sıralanmasıyla süslenmiştir (Barışta, 1986, 878).
                            Çoraplarda  aktarılan  konular  bitkisel  motiflerle  yapılmış  bezemeler,  figürlü  bezemeler,
                     nesneli  bezemeler,  yazılı  bezemeler  ve  bileşik  bezemeler  olmak  üzere  beş  ana  başlık  altında
                     gruplandırılabilir. Geleneksel olarak kuşaktan kuşağa aktarılan motifler, bir konu zenginliği ortaya
                     koymaktadır (Barışta, 1986, 875). Renkli ve nakışlı olarak yapılan el örgüsü çorapların motifleri her
                     yörede  farklı  isimler  almaktadır.  Çakmak,  çember,  çarkıfelek,  ceylan,  ejderha,  elibelinde,  koç
                     boynuzu, horoz ibiği, deveboynu, pençe, perçem, muska ve selvi bu isimlerden bazılarıdır (Koçu,
                     1969, 80).
                          3. Konya A. R. İzzet Koyunoğlu Müzesinde Bulunan El Örgüsü Çorap Örnekleri
















                                                       Örnek No: 1
                                                   Envanter No: 6903/363
                                                 İnceleme Tarihi: 17.03.2017
                                         İlgili Koleksiyon: A.R. İzzet Koyunoğlu Müzesi
                                      Tarihlendirme: 20. yy’ a tarihlendiği düşünülmektedir.
                                       Uygulanan Teknikler: Beş şiş tekniği uygulanmıştır.
                                  Kullanılan Renkler: Siyah, yeşil, mor ve sarı renk kullanılmıştır.
                                         Kullanılan Malzeme: Yün ve şiş kullanılmıştır.













                                                           400
   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440   441