Page 504 - Milletlerarası Sempozyum Bildiri Kitabı
P. 504

Restorasyon Geçmişi ve Mevcut Korunmuşluk Durumu
                            İnebolu  Tevfikiye  Camii  1908-14  yılları  arasında  inşa  edildiği  göz  önüne  alındığında
                     yaklaşık 110 yıllık geçmişe sahip genç bir yapı olduğu görülmektedir. Yapının onarımına ilişkin
                     yazılı  kaynaklarda  bilgiye  ulaşılamazken,  Kastamonu  Vakıflar  Bölge  Müdürlüğünden  edinilen
                     kayıtlarında,  İnebolu  Müftülüğündeki  Cami  Kütük  Defteri’nden  aktarılan  “1969  yılında  halkın
                     desteği ile genel tamirat yapıldığı” bilgisi yer almaktadır. Detayı hakkında bilgi bulunmayan bu
                     müdahale en erken tarihli onarım bilgisidir. Yine vakıf kayıtlarında yer alan İnebolu esnafından
                     yaklaşık  80  yaşındaki  Halit Taşcıgil  den  aktarılan  bilgide  de  ise  1969  yılında  onarım  gördüğü
                     şeklindedir. Camide bulunan tüm ahşaplar, tavan, kapılar, korkuluklar yağlı boya ile boyanmıştır.
                     Zamanla  boyalar  yeniden  yapıldığı  aktarılmaktadır.  İnebolu  Tevfikiye  Camisine  ait  vakıf
                     kayıtlarında bulunan en detaylı onarım bilgisi 2007 yılına aittir. Röleve, restitüsyon ve restorasyon
                     bilgileri bulunan bu onarımda yapının detaylı bir onarım geçirdiği aktarılmaktadır. Ardından 2008,
                     2009, 2010, 2012, 2016 ve 2020 yıllarına ait dosyalarda ise sadece yapılan uygulamaları içeren
                     fotoğraflar  yer  almaktadır.  Fotoğraflardan  anlaşıldığı  üzere  2007  de  başlayan  restorasyon
                     uygulamaları  2010’a  kadar  devam  etmiştir.  Diğer  yıllarda  ise  mevcut  durum  belgelemesi  için
                     yapının genel resimleri çekilmiştir. Ulaşılan restorasyon kayırlarında çinili mihraba yönelik yapılan
                     bir müdahaleye rastlanmamıştır. 2007 yılında başlayan onarımlar esnasında çinilerin korunduğu ve
                     mihrabın ahşap, yivli bir bordür içine alınarak çerçevelendiği anlaşılmaktadır. Kubbe çinileri ilişkin
                     bir  bilgi  yoktur  (Kastamonu V.B.M.,  İnebolu Tevfikiye  Camii  Raporu).  Edinilen  bilgilerden  de
                     anlaşıldığı  üzere  İnebolu  Tevfikiye  Camii  ve  çinileri  özgün  yapısını  büyük  ölçüde  koruyarak
                     günümüze ulaşmıştır.
                            İnebolu Tevfikiye Camii çinilerinin mevcut korunmuşluk durumu incelendiğinde, kubbe
                     çinilerine ulaşılamadığından değerlendirme dışı bırakılarak, mihrap ve sütun çinilerinde var olan
                     bozulmaları şu şekilde sıralamak mümkündür;
                            Tüm çinilerde pano sorunlarına bağlı herhangi bir bozulma tespit edilememiştir .
                                                                                            6
                            Mevcut  bozulmalar,  ilk  olarak  üretimden  kaynaklı  ve  sonradan  gelişen  malzeme
                     bozulmaları  türündendir.    Malzeme  bozulmalarının  ilki  “taş  atkını”  olarak  tespit  edilmiştir.
                     Üretimden kaynaklı bir bozulma olan taş atkını, çini hamurunda kullanılan malzemenin niteliği ve
                     işleniş şeklinden  dolayı  gelişebilmektedir  ve  bu  tip  bozulma  mihrapta  kavsara  altındaki  altıgen
                     formlu kobalt mavi karolarda ve devamındaki yivli sütuncelerde tespit edilmiştir (Resim. 5,6).


















                                       Resim 5. Mihrap yivli sütünce, taş atkını   Resim 6. Mihrap altıgen formlu çini karo, taş atkını

                            Yine üretime bağlı bir bozulma olarak bahsi geçen altıgen formlu kobalt renkli mihrap
                     çinilerinde  “iğne  başı  deliklenmeler”  görülmektedir.    Sır  tabakasının  kalınlığı  ve  pişirimde
                     hammadde kirliliklerinin çözünmesi sonucu görülebilmektedir (Resim. 7,8).















                     6  Çinilerde bozulma türleri ve bozulma faktörlerine ilişkin detaylı bilgi için bkz. (Konak, Pek, 2022)




                                                           468
   499   500   501   502   503   504   505   506   507   508   509