Page 61 - Milletlerarası Sempozyum Bildiri Kitabı

"Sarı Köşk'teki Behram Gur" Şeyhi, Kamse Nizami, H. 886-910, Tebriz, Topkapo Saray Müzesi,
İstanbul

Şekil sisteminin tasarımında ressam, ana ağaçları ve gövdeleri, ardından yaprakları ve çiçekleri
tekdüze bir ritme sahip olacak ve olumlu şekillerin yanında olumlu olumsuz şekiller ortaya çıkacak
şekilde düzenlemiş ve ağacın şekli karenin periyodik geometrisine tabidir. Geçişli kompozisyon, dağ
sedirlerinin tasarımında daha belirgin, diğer ağaçların tasarımında ise daha gizlidir.
Tebriz Türkmen okulunun İran resminde ovanın yüzeyi uçsuz bucaksız çayırlarla dolu olup, bu
ovaların boşluğunda çeşitli türlere sahip kalın çalılar ve çalılar serpiştirilmiş ve koyu yeşil arka planda
göze çarpmaktadır. Narin saplı ve uzun kılıç yapraklı zambaklar ve büyük yapraklı ve salkım çiçekli
marshmallowlar daha uzun saplarda sergileniyor. Türkmen dönemindeki çiçek ve çiçek boyutları önceki
dönemlere göre daha büyüktür. Tebrizli ressam Türkman, tablonun nokta boyama ve ince çizgilerini
kullanarak çimlerin yüzeyini oluşturmuş, çimlerin ve çiçeklerin yüzeyini kadifemsi hale getirmiştir.
Genellikle göksel unsurlara daha fazla önem verilmesi amacıyla gökyüzü daha geniş tutularak
altın ve masmavi renkler sergilenir. "Tatlı Sarayın Kapısının Yanındaki Hüsrev" tablosunda uzun
ağaçların bulunması ve yapının ihtişamını göstermesi nedeniyle ufuk çizgisinin seviyesi alçaltılmış ve
gece gökyüzüne daha fazla yer verilmiştir. ufuk çizgileri esas olarak kayalar şeklinde gösterilmiştir.
Bu resimlerdeki bir diğer nokta ise kulübelerin rengarenk tepelerin yamaçlarındaki konumudur.
Bu resimlerdeki kabinler, gece gökyüzünün yer aldığı çerçevenin içinde, gün ışığında ise çerçevenin
dışında doğanın boyandığı yerlerdir (Mirzaee, 2013, 34).

25