Page 566 - Milletlerarası Sempozyum Bildiri Kitabı

кейіпкердің қайғысы қуанышқа айналады берді. Осылайша, жарнамалық кейіпкер өнімнің
көмегімен тұтынушының өзі эстетикалық жағынан тартымды болатынына сендіре алады.
Кейіпкердің себептері белгілі бір әлеуметтік топтарға бағытталған. Бұл адамдардың
кейбір тауарларды қоғамдағы мәртебесі мен орнын атап өту үшін ғана сатып алатындығына
байланысты. Бұл өнімдерге қымбат сағаттар, парфюмерия, косметика, зергерлік бұйымдар,
премиум автомобильдер кіреді. Премиум брендтер функционалды және эмоционалды
жоғары тұтынушылық қасиеттерімен сипатталады (Лебедев-Любимов, А. Н. 2002, 368 б. ).
Эмоционалды деңгейде кейіпкер одан шығатын эмоциялар арқылы әсер ете алады.
"Кейіпкер бейнесін үдерістеу - күрделі үрдес, ол байыпты көзқарасты білдіреді. Жарнама
берушілер жарнамаланатын өнім туралы белгілі бір ақпаратты көрерменге «білдіретін»
және оны бей-жай қалдырмайтын, эмоционалды реакция тудыратын көрінетін таңба жасауы
керек (Михайлова, В. А. 2006, 528 б.).
Кейіпкердің жеке басын табиғи түрде көрсету үшін ол экрандағы барлық
кейіпкерлерден өзгеше болуы керек. Кейіпкерлердің жеке ерекшеліктерін ажыратудың ең
оңай жолы - оларға тән қимыл-қозғалыс беру. Екі бірдей қозғалатын кейіпкер болмауы
керек. Мысалы, тағы да Кіші Люксода (Luxo Jr.) екеуі де - әке де, бала да допты бастарымен
ұрады. Бірақ егер үлкен және ересек әкесі мұны қатты тырыспай, көп ынта-жігерсіз жасаса,
онда жас, кішкентай және күш-қуатқа толы нәресте допты барлық темпераментпен итеріп,
бүкіл денесін соққыға салады (Lasseter, John, 1987, 35-44 б. )
Осы қағидалардың барлығы әлемде осы уақытқа дейін қолданылып келе жатқан
анимацияның 12 қағидасы, Дисней студиясы Олли Джонстон мен Фрэнк Томас бірлесіп
жасаған «Өмір туралы елес: Дисней анимациясы» жазған әдіснамаға сәйкес кейіпкерлер
кітабында жазылған, ол 1930 жылдан бастап анағұрлым мәнерлі анимация алу әдістерін
дамытады. Принциптердің негізгі идеясы-физиканың негізгі заңдылықтарын сақтау елесін
жасау, бірақ олар сонымен қатар эмоционалды және кейіпкерлердің тартымдылығы сияқты
асбестке қатысты мәселелерді қарастырады.
Кейіпкерлердің тартымдылығы болып табылатын принциптердің бірі - актерлік

харизма деп аталады. Тартымды кейіпкер міндетті түрде жағымды бола бермейді-зұлымдар
мен құбыжықтар да тартымды бола алады — бастысы, көрермен кейіпкердің шындығы мен
қызығушылығын сезінеді. Көрермен мен кейіпкер арасындағы қарым-қатынасты орнатудың
бірнеше әдісі бар; сүйкімді кейіпкерлер үшін симметриялы немесе екпінді балалар бет-
әлпеті әдетте әсерлі. Оқуға қиын беттерді экспрессивті позалар немесе кейіпкерлердің
дизайны арқылы да тартымды етуге болады. Маскот брендтік хабардың маңызды элементі
болып табылады.
Тұмарлар тұтынушыларға танымдық және эмоционалды әсер ететін функцияларды
екі топқа бөлуге болады: танымдық-ағартушылық және эмоционалды-ойын-сауық.
Бірінші топқа ақпараттық функция (маскот өнім туралы айтады), сендіру (кейіпкер
сарапшы ретінде әрекет етеді, оның пікірі беделді) және демонстрациялық функция (маскот
өнімді көрсетеді, оны іс жүзінде көрсетеді) кіреді.
Эмоционалды көріністерге эмоционалды "жұқтыру" (өнімді пайдаланудан
жағымды эмоциялар кейіпкерінің сәулеленуі) және сәндік-ойын-сауық (кейіпкер
көрерменнің назарын өзіне аударады, оны сыртқы түрімен, іс-әрекеттерімен қызықтырады)
функциялары жатады.

Қолданылған әдебиеттер тізімі:
1. М. Фасмер. Этимологический словарь русского языка =
RussischesetymologischesWörterbuch : в 4 т. пер. с нем. и доп. чл.‑кор. АН СССР О. Н.
Трубачёва, под ред. и с предисл. проф. Б. А. Ларина [т. I]. — Изд. 2-е, стер. — М. : Изд-во
Прогресс, 1986—1987.
2. Ожегов С.И. (2014) Толковый словарь русского языка / Под ред. проф. Л.И.
Скворцова. — 28-е изд. перераб. — М.: Изд – во Мир и образование.
3. Б. М. Волин, Д. Н. Ушаков; под редакцией Д. Н. Ушакова. Толковый словарь
русского языка. Издательство: Государственный институт «Советская энциклопедия» 1935-
1940. (4 т.).
4. Mithen, S. (1996). The prehistory of the mind: The cognitive origins of art, religion
and science. London: Thames & Hudson.
5. Aaker, D. A. (1991). Managing brand equity: Capitalizing on the value of a brand
name. New York, NY: Free Press.
6. Pavitt, J. (2000). Brand. New. London: V&A Publications. 175 p.
7. Parloff, R. (2005). Michelin man: The inside story. Fortune, 152(6), 145–150.

530